Cuma, Haziran 16, 2006

ne yapmalı?

değişik insan modelleriyle karşılaşıyoruz hayat içinde.kimi aptal,kimi zeki, kimi eğlenceli, kimi sıkıcı....hiçbirini değiştirmek mümkün değil.zaten gerek de yok böyle bir uğraşı içine girmeye.tercih ettiklerimzle devam ederiz hayatımıza.ama öyle durumlar oluyor ki tercih etmediğimiz insanlarla yaşamak zorunda (ya da ortamlarda bulunmak zorunda)kalıyoruz.işte bu zorunlu durumlarda en tahammül edemeğim çeşit;kendini akıllı zannedip küçük hessaplar peşinde koşan aptal insanlar.bunlar gerçekten mide bulantısı boyutuna getiriyor beni.a aptal senin etin ne butun ne.kapasiten ortada.buna rağmen dolap çevirmeye çalışıyorsun ve her seferinde eline yüzüne bulaştırıp çamur halde kalıyorsun .peki niye hala aynı yanlışta ısrar ediyorsun?uyansana artıık.aslında cevap hazır.aptal ya ders almayı bilmez ki haatalarından!!!
böyle durumlarda sinir katsayısını düşük seviyelerde tutup kendini yememesi için ne yapmalı insan?10dan geriye doğru sayıp derin nefes mi almalı?mümkün olduğunca muhattap olmamaya mı çalışmalı o insanlarla?ya da rahata verip yokmuş gibi mi davranmalı?
üff hayatın getirdiği zorunluluklar bazen çok sıkıcı oluyooooooo:(((

ps:tavsiye olunur:'sadece aptallar 8saatuyur'-erdal demirkıran
ismine bakıp bu da tıntırıktan kitaplardan biri herhalde demiştim; ama okumaya başlayınca yanıldığımı anladım!!

3 yorum:

ultrAselami dedi ki...

ne diyem gari
bilinmezlere yelken açmışında haberimiz yok,bense basit kendi iç dünyamın kargaşalarında boğulmaktayım,amaliz edemediğim düşünceler bütünü tüm benli,ğimi sarmalayıp,daha sonra işi bitince boş bi un çuvalı gibi biyerlere fırlatıveriyo beni
NOT: Entellektüel bişeyler yazmak istediydim ama,başı ayrı sonu ayrı oldu
yok anacıım ya benden entel olmaz,özüme döneyim ve bi şiirle veda edeyim sana şeyh özlem

ÖZLEME ŞİYİR


hayatım otobüste trenlerde
geldi geçti
bu gariban
bir gün olsun
hiç uçağa binemedi
özlem hanım
duy bu sesi
uçak kaldır
uçur beni

YALNIZLIK OKULU dedi ki...

ya boşver diyeceksin hayatla geçeceksin dalganı o senle eğlenmeden o dediklerinde hayatın acemi soytarıları onlar senin gülmen için varlar...

locker dedi ki...

o aptallardan birisiyle geçen hafta muhatap oldum kabus gibiydi gerçekten, hala nasıl katil olmadım bilmiom ama sabrım konusunda tebrik ettim kendimi :)